Reviews over LEGACY

Dolblij met de aandacht van de schrijvende pers voor mijn nieuwe album LEGACY!!

De toekomst van de jazz is opgestaan’ – Jazzism
Teus Nobel maakt het op LEGACY helemaal waar!’ – Jazzflits
Aangenaam verpozen met LEGACY’ – Volkskrant
Prachtig om te horen dat Nobel grote stappen maakt’ – Mpodia
Vurige stap vooruit’ – NRC
De muzikale zeggingskracht is grenzeloos’ -Draai Om Je Oren
Met LEGACY zet Teus Nobel zich prominent op de Nederlandse jazzkaart’ – Jazzenzo

Check hier enkele recensies:

NRC
http://www.nrc.nl/handelsblad/van/2015/januari/05/vrolijk-vurige-stap-vooruit-1453777

Volkskrant

Jazzism

Jazzenzo
http://www.jazzenzo.nl/?e=2952

MPodia
http://www.mpodia.nl/content/teus-nobel-legacy

Draai Om Je Oren
http://draaiomjeoren.blogspot.nl/2014/12/concert-vette-groove-gepaste-lyriek-en.html

BLOG #3; LEGACY

LEGACY

Een glimlach op m’n gezicht… Als voorbereiding op deze nieuwe blog, die veel te lang op zich liet wachten, lees ik even mijn vorige blog terug. Ik wilde destijds blijkbaar ‘loskomen van schema’s, cliches en zelfopgelegde verwachtingen’ en gewoon ‘spelen’, geinspireerd door het zien en horen van vrije vogels Bram van Sambeek (op Radio4) en Christian Scott (live @ Bimhuis). Zoekend naar een betere beschrijving van de afgelopen 1,5 jaar dan het cliche ‘er is sinds die tijd veel gebeurd’ moet ik constateren dat ik wel degelijk los ben gekomen.

Het mailtje aan Bram van Sambeek dat aan het eind van BLOG #2 de deur slash outbox uit ging resulteerde via diverse bakjes koffie en repetities in twee vrijwel uitverkochte concerten in de Koorzaal van het Concertgebouw in Amsterdam, met naast Bram ook het Navarra String Quartet uit Londen. Ik trad volledig buiten mijn comfort-zone met het spelen van modern-klassieke muziek (Hindemith, Marsalis) en schreef ook een jazz-compositie voor deze bijzondere bezetting.

Na de blog volgde er nog een tiental gigs met mijn Liquid Music Quintet, afgesloten in (wederom) het Concertgebouw, waarna ik het roer omgooide. Terwijl ik achter de piano schreef aan nieuwe composities, dreef ik steeds meer richting een ander geluid. ‘Ander’, niet per se ‘beter’, omdat ik zoveel voldoening heb gehaald uit het spelen met Salle, Hugo en Daan; heavy cats pur sang.
Maar er kwam na 2,5 jaar iets onrustigs in mij, een drang naar vernieuwing. In mijn hoofd begon de puzzel zich resoluut te vormen naar een meer akoestische setting en met mijn nieuwe line-up Jerome Hol (gitaar), Timothy Banchet (piano), Jeroen Vierdag (contrabas) en Jasper van Hulten (drums) heb ik wederom een superband achter me geschaard. Het nieuwe album LEGACY overtreft mijn verwachtingen en ik kan niet wachten dit te delen met de rest van de wereld!

Ik lees nogmaals mijn vorige blog. Het is aandoenlijk dat je me de woorden bijna hoort schreeuwen, ik was echt overtuigd van de nieuw ingeslagen richting. Gelukkig maar…

Nieuw album: LEGACY !

Ja ja, het is zover!! Volgende week nemen we ons nieuwe album LEGACY op! Dit wordt weer een mooi avontuur met allemaal nieuwe composities.

Op LEGACY hoor je een hommage aan enkele van mijn grootste trompet-helden, met voor elk van hen een speciaal geschreven compositie; geinspireerd op iets wat voor mij kenmerkend is voor die trompettist. Zijn sound, zijn stijl van composities, een beroemde ‘signature lick’, zijn vocabulaire, een levensgebeurtenis…

Voor het nieuwe album LEGACY heb ik de bezetting omgegooid naar een iets akoestischere setting. Je gaat nu horen:

Teus Nobel – trompet/flugelhorn
Jerome Hol – gitaar
Timothy Banchet – piano
Jeroen Vierdag – contrabas
Jasper van Hulten – drums

Als gast-features zijn tevens te horen:
Ben van den Dungen – tenor/sopraan sax
Ilja Reijngoud – trombone

De avond voordat we de studio induiken zijn we slechts 1 keer live te horen met het nieuwe reperoire in de Badcuyp (Amsterdam), dinsdag 19 augustus, 20.00u-22.00u. Wees welkom!

Why Not?! (Nobel/Herweg) uitgevoerd door Orkest Koninklijke Luchtmacht @ Breda Jazz

De FLOW compositie ‘WHY NOT?!’ is op het Breda Jazz Festival uitgevoerd door het Orkest der Koninklijke Luchtmacht, met Teus Nobel als gastsolist. Deze compositie, geschreven door Teus Nobel en Daan Herweg, werd speciaal voor deze gelegenheid gearrangeerd voor full-orchestra door ‘Master in music’ Ilja Reijngoud.

Klik op deze link om het resultaat te horen en zien!

https://www.youtube.com/watch?v=Py8bIf3PdG0

Orkest Koninklijke Luchtmacht @ Breda Jazz 2014

Op vrijdag 30 mei zal het Orkest Koninklijke Luchtmacht een concert verzorgen op het grote buitenpodium (nabij KMA) van Breda Jazz Festival 2014. Bijzonder aan dit concert is het feit dat de repertoire keuze gekozen is door twee solisten van dit orkest, saxofonist Thijs van Otterloo en ikzelf! Naast bekende orkest- en bigband-arrangementen zullen ook bewerkingen voor deze bezetting van onze eigen composities voorbij komen, voornamelijk toegespitst op de albums “Miles Away” (v. Otterloo) en “Flow” (yours truly). Bekende arrangeurs als Rob Horsting, Ilja Reijngoud en Steven Dietvorst worden ingezet om hier iets te geks van te maken!

Aanvang 20.00u!!

Teus Nobel nieuwe Adams Brass Artist!

Ben erg trots te kunnen vermelden dat ik Adams Brass Artist ben geworden! De afgelopen 6 maanden hebben we mijn A1 Custom model helemaal ge-finetuned tot een absoluut topinstrument. Check it out!

Andere bekende Adams Brass Artists zijn (onder anderen) Scott Wendholt, Patches Stewart, Christian Scott, Amik Guerra, Frank Greene en Dontae Winslow.

Wil je zien hoe deze trompet (en enkele van Christian Scott’s custom models) tot stand kwamen? Check deze coole video!

http://www.youtube.com/watch?v=rFMtmuQVoww

BLOG #2; Christian’s Victory

CHRISTIAN’S OVERWINNING

Het gebeurt eigenlijk heel snel, het overvalt me. De autoradio staat nog afgestemd op Radio 4 sinds ik gisteren mezelf heb beluisterd bij het programma ‘Virus’ (nee, niets narcistisch is mij vreemd). En plots is daar de openbaring van MUZIEK. Klassiek? Nee… geen jazz, geen pop, latin, ‘wereldmuziek’… neen, MUZIEK. Hoofdletters?! JA, HOOFDLETTERS!

MUZIEK van een solist die vanuit een diepgewortelde intrinsieke motivatie de absolute grenzen van zijn instrument opzoekt in een uiterste poging zijn gevoel, emotie van het moment aan de luisteraar over te brengen. Het ultieme ‘in het moment zijn’. Geen trucjes, ingestudeerde licks, clichés, plichtmatigheden, lijnen der verwachting..

MUZIEK, brother, MUZIEK!

Damn, raak wederom ‘worked up’ als ik eraan terug denk… Wat is het toch dat me zo raakt bij deze gebeurtenis?

Sterker nog, waar draait het nou eigenlijk om in die zogenaamde passie van ons?! Je commiteren aan een stijl, je conformeren aan regels, uit de buurt blijven van ‘not done’? Fok it. Die cat gaat gewoon compleet uit zijn plaat op een vibe die, oke, nog het meest in de buurt van jazz komt, en hij speelt fagot, for crying out loud.. Geen trompet, geen sax, keys, bass… Hij speelt geimproviseerde muziek op fagot, yes sir.

En het is een van de mooiste dingen die ik ooit gehoord heb… Wanneer heb ik dit toch eerder gehad…?

Ik ga een maand of 8 terug in de tijd.. Zo vlak voor de opnames van mijn eerste album (oh, oh, verwachtingen; studeren, studeren, studeren!) loop ik het Bimhuis binnen voor een concert van Christian Scott. M’n kop vol met alle akkoorden schema’s van mijn composities, nog steeds bashing op zo’n mogelijke 20 licks per moeilijke passage, uitvoerig uitgedachte lijn, richting en opbouw, de ‘stijl’ van het album overdenkend, de druk voelend van mijn eigen surrealistische verwachtingen.

En wederom, deze cat gaat gewoon complete uit z’n plaat op vibes, soundscapes die er voor hem, voor hem persoonlijk, toe doen. Loyaliteit aan schema’s is ver te zoeken, ik-speel-whatever-mijn-emotie-mij-NU-verteld des te meer.

Tijdens het schrijven van deze blog druk ik trouwens al een keer of 14 op rewind tussen 1:34 en 2:33 van de track Pyrrhic Victory of aTunde Adjuah van mister Scott. Hij laat hier al die shit die hij geleerd heeft achter zich en zijn wereld draait die 59 seconden slechts om het vertalen van de ‘victory’ die hij heeft ervaren. Het kan me gestolen worden wat ‘Pyrrhic’ betekent, ik voel wat die gast met me doet.

(inmiddels druk ik voor keer 15 op rewind richting 1:34)

Gistermiddag, tijdens de eerste samenkomst van mijn kwintet (repetitie voor de radio gig en nieuw repertoire) sinds de laatste gig op 20 dec ben ik eigenlijk heel stellig: Meer vrijheid, boys, geen enkel gegeven is meer per se vaststaand feit. Ok, dit nummer was een stuwende groove op mm=182 met een dominante rim-click? Forget about it, nu niet meer!
Beetje vaag he, bij gestructureerde fusion-like composities die we er de laatste gigs geroutineerd doorheen knalden. En nu ineens al het ‘gegeven’ in twijfel trekken. Maar ik wil loskomen, uit die patronen, uit de comfort zone. Kan niet bij deze muziek? Ja hoor, kan best. Wederom: fok it.

Terwijl Christian Scott op de achtergrond zijn 17e overwinning viert mail ik, in navolging van de repetitie gisteren, wat partijen van nieuwe composities naar mijn bandleden. Het was geloof ik een beetje een shock voor ze toen ik gisteren wat op mijn laptop voorbij liet komen, niet in de laatste plaats om de Super Mario Bros-achtige midi crap die Sibelius uitbraakt. ‘Of ik aan de dope of drank had gezeten?’ Nee hoor, sterker nog, mijn laatste biertje sloeg ik inmiddels 21 maanden achterover. Dit is wat ik nu wil schrijven… MUZIEK…

Dat daarin inmiddels ook basklarinet en marimba in opduikt kan ik niet verklaren, het moest daar gewoon staan. En het mailtje naar de fagottist van vanmorgen is al de deur uit.

Nieuw album? To be continued…